တစ်ခါတုံးက

တို့ရွာမှာ

သဘောကောင်းအပြီး

ဆင်းရဲတယ်

ကိုပေါလို့

အများခေါ်တဲ့

ပေါချာချာ

လူတစ်ယောက်

ရယ်

သူအလုပ်လုပ်တဲ့အိမ်က

မြို့ကျောင်းတက်

သူဌေးသမီး

ကို

ရင်မှာသိပ်

တိတ်တိတ်သာ

ချစ်ရှာနေတော့

တယ်

သူဌေးသမီးက ကျောင်းကအပြန် နွားလှည်းနဲ့ လိုက်အပို့မှာ

ရင်ထဲက အချစ်တွေဟာ အိုးမလုံ အုံပွင့်လာ

သူဌေးသမီးက ဆိုသတဲ့ အချစ်စစ်တော့ ဖြစ်ခဲ့ရင်

ငွေအသပြာ တစ်သောင်းတိတိသာ အဖေ့ဆီ တင်တောင်းပါ

ဒီအချိန်မှာ

ရသမျှအလုပ်ကို

နေရာမရှောင်လုပ်

ကာ

အာဟာရ

သိဒ္ဓိပြီးသလို

မစားရက်

မသောက်ရက်

နဲ့

ပူပြင်းတဲ့ ကျောက်ပပြင်ဟာ အချစ်စိတ်ကြောင့် အေးမြလာ

စိုစွတ်တဲ့ မိုးရေတွေ သူကိုလေ မဟန့်တားပါ

သူစုထားတဲ့ ငွေလေး တစ်သောင်း မပြည့် တပြည့်မှာ

သူရည်ရွယ်တဲ့ အမျိုးသမီးဟာ တခြားအိမ်ထောင်ပြုရှာ

အရူးအပေါဖြစ်ပေမယ့် အသက်စွန့်ပြီး ချစ်သွားတယ်

ကိုပေါရဲ့ အုတ်ဂူလေး တို့ရွာပြင်မှာ ရှိတယ်

ဒီသီချင်းလေး နားထောင်ရင်း အားလုံးပဲ မှတ်ထားပါ

လူတစ်ဖတ်သား ဘဝပျက်အောင် မကျီစားချင်ပါနဲ့ကွာ...