ရင်ထဲကနှင်းများကျတဲ့

ဒီဟေမာန်နှင်းနက်ခင်းမှာ

ချယ်ရီပန်းများလည်းဖူးပွင့်ဝေ

ပြီ

အမှောင်ကွယ်ကာတိမ်တွေကြားက

ပြူထွက်မယ့်ရှင့်နေမင်းလို

မျှော်ကိုးဆဲချစ်သူရယ်မလာ

တော့...

တုံ့ချမ်းလို့ခိုက်ခိုက်အေးနေ

အပြင်ဘက်ကတိုက်တဲ့မြောက်လေ

ဝတ်ထားတဲ့ကိုယ့်ရဲ့အနွေးထည်

မကာနိုင်ရှာ...

ဒါပေမယ့်သေချင်လည်းလေ

ကြင်နာသူပေးမယ့်လမ်းမှာ

မျက်လုံးကမှိတ်လည်း

စိတ်နဲ့မြင်နေမယ်

ဥဒ္ဒိစ္စ

အလွန်...

ကမ်းကုန်နေပြီ

(ချစ်လို့လှ

ချစ်အ

ရိယာများ.../ချစ်ဒေါသ

ချစ်စိတ္တဇများ.../

ချစ်အတိတ်ကောင်း ချစ်နိမိတ်ကောင်းများ...)

ရင်ထဲကမီးပြင်းတိုက်သလို ဒီဂိမှာန်နွေမွန်းတည့်

နွေဥသြကလေးလည်း လွမ်းတေးဆိုပြီ

ချောင်ငယ်မှာထိုင်ကာတွေးမိ လိုချိန်မှာမသာတဲ့လလို

မျှော်လင့်ဆဲညချိန်ရယ်လာတော့

ကျိန်စာတွေပြုကာထားသလား ဝေဟင်ကကျတဲ့မြားပမာ

ကိုယ်စောင်းတဲ့ထီးကပျော့တယ် မခံနိုင်ရှာ

ရင်ထဲကကျတဲ့မျက်ရည် ဒီဝဿန်ခါညချမ်းမှာ

ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းမဖော်လဲလို့ထီးထီးကျန်နေ

လှောင်ရယ်ကာကနေနိုင်ရက်သူ ရှာလေပြီလျှပ်ပြက်မိုးခြိမ်း

မျက်လုံးနဲ့နားခံနိုင်မည်ဝ

မုန်တိုင်းကြားဖုန်းတဲ့ငှက်ကောင် မျှော်လင့်ချက်ဆက်၍ထားကာ

မာန်လည်းမထားဘူး မရှိပြီယုံပါတော့