ငါ့အခန်းလေးထဲမှာ

အလင်းတန်းများပျောက်ကွယ်

ကြာလာရင်

အမှောင်နဲ့

နေသားကျတော့မယ်

အခန်းထဲကနေ

အပြင်ကိုထွက်

ရန်ကုန်

မြို့ကြီး

အရင်အတိုင်းပဲ

ငါ့အတ္တကိုအိတ်နဲ့ထုတ်လိုက်တယ်

လူမမြင်အောင်ယူကာအမှိုက်ပုံးလေးထဲထည့်

ကွဲသွားတဲ့ ငါ့ရင်ခုန်သံတွေပြန်ကောက်

ရန်ကုန်မြို့ကြီးလည်း ငါ့အတိုင်းပဲ

ငါ့အ

ချိန်တွေ

ဖြုန်း

တီးပစ်ခဲ့တယ်

တမင်တကာ

ကာရံထား

စိတ်တိုင်းများခြား

ရင်းနဲ့

ဘဝရဲ့ထွက်ပေါက်

အဖြေမှန်ကို

ရှာဆဲပဲ

ရန်ကုန်

မြို့ကြီးရယ်

ငါ့နားဆဲ

အိမ်အပြင်မှာ မလုံခြုံလည်း အိမ်ထဲကနေထွက်တယ်

လူတိုင်းက မင်းကိုချစ်တော့ချစ်ကြမယ်

ပြန်အဆင်ပြေမှာပါ စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့ကွယ်

မင်းအပြစ်မဟုတ်တာ ငါနားလည်

ရန်ကုန်မြို့ကြီးနဲ့ မငိုလိုက်နဲ့