ကန်ရေပြင်ကို

ကြည့်ငေးရင်း

ဒဏ်ရာတွေကို ရေတွက်နေ

ကိုယ်စီကိုယ်စီ

စိတ်ကူးထဲ ဒီအလွမ်းတွေ

ဘယ်လို

ရင်ဆိုင်ရမှာလဲ

အတူထိုင်နေ

ပေမယ့်

ပင်လယ်

ပြင်တွေ

ကွာဝေးဆဲ

အို

ဘယ်လို

ဟန်ဆောင်လည်း

လမ်းခွဲချိန်

နှုတ်ဆက်အနမ်းတွေ

အေးစက်တယ်

မျှော်လင့်ခြင်းတွေရယ်

ယုံကြည်ခြင်းတွေရယ်

တိမ်စိုင်

များလို

လေနှင်ရာ

ပြိုကွဲတယ်

အိပ်မက်များစွာရယ်

ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေရယ်

မြူမှုန်

များလို

နေရောင်မှာ

ပြယ်လွင့်တယ်

တိမ်တွေဆီကို

ပျံကာဝဲ

တို့ရဲ့

ရောင်စုံအိပ်မက်

စက္ကူစွန်ငယ်

အတူတူ

ပျော်ရွှင်ပျံနေဆဲမှာ

အချစ်ကြိုးတွေ

ပြတ်သွားတယ်

လေနှင်တဲ့ဆီ

ပြေး

ဝေးပြီ ကမ္ဘာတစ်ဖက်စီ

အို

ရက်စက်လွန်းတဲ့

ဘဝ

ကံတရားရယ်

လေနှင်တဲ့ဆီ

ပြေး

ကွဲပြီ တို့ အသည်းတွေ

မျှော်လွင့်နေ

ကြိုးမဲ့စွန်လေး

များရယ်

ကံကြမ္မာကို မမြင်သေးတော့ တစ်ချိန်မှာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးတယ်

ကြင်နာသူရဲ့ လက်များရယ် ဒီအတိုင်းသာ ခိုင်မာ နေဦးမှာပဲ

ဒီလို ထင်ပေမယ့် ဒဏ္ဍာရီသာ ဖြစ်သွားခဲ့

ဒဏ်ရာတွေ ကိုယ်စီနဲ့ တို့လက်တွေ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာ ဝေးခဲ့တယ်