အလင်းရဲ့တန်ဖိုး

အမှောင်ထဲရောက်မှ

သိသလို

လွယ်မယ်ထင်ထားတဲ့

အရာတွေလဲ

တစ်ခါတစ်လေ

ပိုခက်ခဲ

လူလူချင်းတော့

တူပေမဲ့

အစွဲလန်းကွဲပြား

နေတော့

အရာရာကိုအပြီးသတ်မေ့ဖို့

မင်းလောက်ဘယ်လွယ်

မလဲ

တတ်နိုင်တာထက်

ပိုအရာရာဖြည့်ဆည်း

ပေးခဲ့ပါရဲ့

ဖြစ်ချင်တာတွေအမိအရ

လိုက်ရင်း

ဖြစ်သင့်တာမစဉ်း

စား

မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားကြည့်တယ်

မင်းမျက်နှာမြင်ရမလားလို့

ငါ့နားတွေပိတ်ထားကြည့်တယ်

မင်းရဲ့အသံကြားရမလားလို့

အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော

အပြုအမူ

တွေမှန်း

သိသိရက်

မိုက်မိလို့နေသူ

ပျော်စရာတွေဘဝမှာ

ရှားပါးလာတော့

ဘောင်တွေခတ်မထားဘဲ

တဖြည်းဖြည်းနဲ့လွင့်မျောတတ်လာတယ်

|

|

|

|

|

(Verse, Pre-Chorus, Chorus x2)