ငယ်ငယ်တုန်းထဲက

တော်တော်ကြားဖူးတာ

ပုံပြင်ဟောင်းတစ်ခုမှာ

ကိုရွှေကျားကြီးဟာ

ရွှေယုန်လေးအပြောမှာ

တော်တော်လေးမျောပါ

သူ့နောက်ဆုံးတော့ကွာ

ကိုယ်ကျိုးတွေနည်းရှာ

ဒီလိုမျိုးအဖြစ်ဟာ အပြင်မှာလည်းရှိတာ ယုန်ဖြူမလေးတစ်ယောက်ကို

ငါကြိုက်ခဲ့တုန်းက ကမ္ဘာမြေကြီးအောက်မှာ သူတစ်ယောက် တည်းရှိတာ

ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာပဲ ဘယ်တော့မှ မခွဲခွာ

ယုန်မလေးအပြောမှာ တော်တော်လေးမျောပါ ဟန်ဆောင်ကောင်းခဲ့တာ

နှစ်ယောက်မရှိဘူးကွာ

ပုံပြင်လေးအဆုံးမှာ လေမုန်တိုင်းကျလာ နွေခေါင်ခေါင်ကြီးထဲမှာ မိုးကြီးတွေပစ်ချ

ကိုယ်မနက်တိုင်းဖတ်တဲ့ လာနေကြသတင်းစာ ပြဿဒါးမကင်းတဲ့ ဆန်းဒေးမနက်ခင်းမှာ

ဒေါက်တာလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲသတင်းမှာ ကိုယ်သိပ်ရင်းနှီးတဲ့

နာမည်လေးတွေ့လာ

ယုန်မလေးမျက်နှာ ကိုယ်ပြန်တွေးမိကာ သူလိမ်သွားခဲ့ပြီပဲ အားလုံးဟာနောက်ကျ

ပုံပြင်ကြီးအဆုံးမှာ ကျွန်တော် မောင်ကျားကြီးဟာ သေကောင်ပေါင်းလဲကိုပဲ

ဒေါသတွေထွက်လာ

လုံးပြီးတော့

ဝဲပစ်လိုက်တဲ့

ပတ်သက်ခဲ့တာတွေ

အားလုံးပဲ

ဇာတ်

သိမ်း

သွား