လိမ္မော်ရောင်အစွန်းများ

တောင်ပြာတွေနှုတ်ခမ်းများ

အလင်းမှိန်ဖျော့တဲ့အချိန်

အချစ်တွေခမ်းနေပြီ....

ဟိုး

အရင်အတိတ်တုန်းက

ခဏတာချိုမြိန်ခဲ့သော....

အနူးညံ့ဆုံးပါးပြင်

နွေရွက်လို

လွင့်ကြွေပြီ....

ငါ့အိမ်မက်သေတ္တာအလွမ်းဒဏ်သင့်သွားလား.......

နင့်ရင်ကျက်ခြင်းတွေက......

ရက်စက်လွန်းတဲ့ဒီနှုတ်ခမ်းများ....

(ဒါဇာတ်သိမ်းပဲ

နင့်လေပြောရုံ.....

ဒါပေမယ့်

အချစ်ဆိုတာ......

နင်သိသလောက်မလွယ်......

နင်ငါ့အနားမရှိရင်လဲ...

ငါတယောက်ထဲစောင့်နေဆဲ....

တကယ်ဆို...

ငါ့အချစ်များကမတောက်ပခဲ့....)

အလွမ်းနဲ့နစ်နေတဲ့

ဘူတာဟောင်းလေးထဲက.....

ဥဩသံနားစွင့်သူ....

အလင်းတွေကန်းနေပြီ.....

နင့်မျက်ဝန်းထဲက

နိပိတ်တွေမရှိတဲ့ဘဝ....

အရောင်အဆင်းတွေကင်းနေတဲ့

ဖိနပ်လေးလိုဟောင်းနေပြီ....

ပင်လယ်ပြင်ဆိုတာ

မာယာတွေများလား

နင့်ရင်ကျက်ခြင်းတွေက....

ရက်စက်လွန်းတဲ့

ဒီနှုတ်ခမ်းများ

(..... ငါဟာ အမုန်းသည်းထန်စိုစွတ်ခဲ့လို့....ရေး......)

မိုးဖွဲလေးများ ကျတဲ့နေ့ဆို ငါလွမ်းမိ အတိတ်က မင်းနဲ့တို့ရဲ့အဖြစ်တွေ

ပြန်တွေးကြည့်ရင် ပတ်သက်ခဲ့သမျှမေ့လိုက်ဖို့နင်ပြောခဲ့လဲ..........

မင်းပေးသွားတဲ့အကြောင်းပြချက်ကမခိုင်လုံဘူး..........

(.....ငါဟာအဆိပ်လွင့်ပြင်မှာတယောက်ထဲစောင့်နေ

နင်ငါ့အနားမရှိရင်လဲ...ငါတယောက်ထဲစောင့်နေဆဲ....

နင့်လိုအတွေးတွေ....အလွမ်းတွေ... ငါ့အသံနင်ကြားရဲ့လား...

ချစ်သူရေ...အရင်အတိုင်းဘဲ..လွမ်းနေတဲ့သူ...