အချစ်ရဲ့အစဘဝကလူရေမလည်

အရွယ်ငယ်ငယ် ရိုးသားတဲ့

အသက်အရွယ်

ဟူး...

စကားပြောတတ်စ အသည်းနုနုအတွေးနုနု အချစ်ကလေးနုနယ်...

ဟိုတုန်းကတော့

အသည်းကအဖြူရောင်ပါ ဝေဒနာရဲ့ ဆေးစက်တို့

စွန်းထင်

အို...

စုတ်ချက်ကြမ်းကြမ်းရေးဆွဲခဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ဘဝ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကွယ်

အခုတော့ဖြင့်

တို့နှစ်ယောက်တစ်နေရာစီ ကိုယ်စီကိုယ်စီ အချစ်သစ်တွေ့

ကြသည့်တိုင်

အို...

မမေ့နိုင်သေးတဲ့ အတိတ်ဘဝက ရည်းစားဦးဇာတ်လမ်းကလေးပါ

သူဘယ်မှာလဲ

သတိရနေတယ်

တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း လွမ်း

မိပါတယ်

ပြီးဆုံးခဲ့အ

ဖြစ်အပျက်တို့

အသစ်ဖြစ်ဖို့ မလွယ်ကူတာမှန်ပေမယ့်

သူဘယ်မှာလဲ

သတိရနေတယ်

တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း လွမ်း

မိပါတယ်

ဟောင်းခဲ့အချစ်

အသစ်ဖြစ်ဖို့မတောင့်တလည်း

စဉ်းစားတိုင်းနှမြောတမ်းတလွမ်းဆွတ်လို့

အို သတိ

ရနေတယ်

ရင့်ကျက်မှုရလို့တည်ငြိမ်လာ

ဒီအရွယ်မှာ အချစ်နဲ့ပတ်သက်ရင်

ရဲရင့်မှုမရှိတော့ဘူး

ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့အရေး ကိုယ်အမြဲပဲတွေးဝေ

ရင်ခုန်နှုန်းများလည်းနှေးကွေးလာသလိုကွယ်

ဆင်ခြင်မှုအချစ် ထိန်းသိမ်းလို့

ချစ်တာ

ဟိုးတုန်းကလောက်မကောင်းဘူး

တက်ကြွတဲ့ လွတ်လပ်အချစ် ပြန်အောက်မေ့တယ်

သူဘယ်မှာလဲ

သတိရနေတယ်

တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း လွမ်း

မိပါတယ်

ပြီးဆုံးခဲ့အ

ဖြစ်အပျက်တို့

အသစ်ဖြစ်ဖို့ မလွယ်ကူတာမှန်ပေမယ့်

သူဘယ်မှာလဲ

သတိရနေတယ်

တစ်ခါတစ်လေတော့လည်း လွမ်း

မိပါတယ်

ဟောင်းခဲ့အချစ်

အသစ်ဖြစ်ဖို့မတောင့်တလည်း

စဉ်းစားတိုင်းနှမြောတမ်းတလွမ်းဆွတ်လို့

အို သတိ

ရနေတယ်