ညနေစောင်းတိုင်း

ငါတုတ်တုတ်ထိုင်

ပြီး

ဓာတ်တိုင်အောက်ရောက်ကာ

ဒဏ်ရာတွေထွေးထုတ်လိုက်

ဝါးစားလိုက်၊ စကားများလိုက်နဲ့ တစ်ယောက်တည်း

အလုပ်ရှုပ်နေ၏

အခုအချိန်မျိုးရောက်ရင်

ရပ်ကွက်ဟာချောင်းမြောင်းကာကြည့်

ငါ့ကိုသနားတဲ့လူ

ရှိ၊

တချို့ ကဟားလို့နေပြီး

ကလေးတွေက

အရူးဆိုပြီး

ခဲနဲ့လှမ်းပေါက်ကာကြည့်

ရှိပါစေတော့

ဒါပေမယ့် သူ့တော့မထိနဲ့

ကွာ

သူနိုးသွားမှာစိုးလို့

ပါ

မင်းမမြင်နိုင်

ပေမယ့်ငါ့ရဲ့

နံဘေးမှာ

သူရှိ

တုန်းပါ

သနားဖို့မကောင်း

ဘူးလား

ဘေးမဲ့ပေးထားပါ ငါ့ကြင်နာသူလေး

ငါ့ရဲ့

နံဘေးမှာ

အိပ်နေ

ဆဲပါ

အချစ်ဆိုတာ အတူအမြဲရှိဖို့မလိုဘူးလား

အို

အေး

အို ၊ အို

ဟေး

ဟေး

အို