ဟိုအရင်လိုအိမ်မှာ

အဖေမရှိတော့ဘူး

မနက်ခင်းလင်းတိုင်း

လာ

နှိုးလည်း

အဖေမရှိဘူး

မသိစိတ်ကနေအမြဲတမ်း

ယောင်ယောင်မှားပြီး

ခေါ်နေတုန်း

အဖေ့ရဲ့ဆုံးမသံ

အကောင်းတဆုံး

ရာသီတွေအလီလီ

ကုန်ဆုံးနေလည်း

အဖေ့ရဲ့ဂရုဏာလေးပဲ

ပိုလွမ်း

ဆဲ

မရှိတော့မှ

နောင်တနဲ့ ငိုယိုပြီးတော့

ခေါ်နေတုန်း

ပြန်မရမှန်းသိပေမယ့်

ပြန်လိုချင်သေး

လို့

အဖေ...

ပြန်

လာတော့လေ

ဒီလောကကြီးရဲ့ဒဏ်တွေ

မခံနိုင်ဘူး

အဖေ

အဖေ...

ပြန်

လာတော့လေ

မပြည့်တော့တဲ့

ဒီတောင်းဆုပဲ

အမြဲဆုတောင်းကာ

လွမ်းမိတုန်းပါအဖေ