ဘဝနှစ်ခု

အနိမ့်အမြင့်မတူလို့

အလွှာခြားနေလို့

ချစ်တဲ့သူချင်း

ကတိတွေကလွဲလို့

အခြေနေချင်းရယ်

ကွာ

ခြားလွန်း

တယ်

ငါတို့

ဝေးရမလားလေးကွယ်...

လွမ်းခဲ့ကြင်နာသူရယ်

ကိုယ်ရှိရာကွယ်

ကမ္ဘာခြားနေလည်း

အဆုံးထိအောင်ပဲ

ခရီးတွေဆက်ရင်းကွယ်

မိုင်တွေခြားလည်း

ခဏ

လေးအတွင်းမယ်

ငါတို့

နီးကြရစေမယ်...

တစ်ခြားသောအရပ်

တိမ်တွေဆီကို သူထွက်သွားလည်းလေ

တစ်နေ့နေ့ပြန်ဆုံနိုင်မယ်

အတွေးစိတ်နဲ့...

ငါတို့မေ့လို့မဖြစ်နိုင်တာ

အသည်းမှာ

စိုးထိတ်စွာ

ကျန်တာတွေကို

မေ့ပစ်ထားမယ်လေ

အစားထိုးမရ

ဒဏ်ရာတွေဟာ ရင်မှာခါးလည်းလေ

တစ်နေ့နေ့ပြန်ဆုံနိုင်မယ်

အတွေးစိတ်နဲ့

ငါကမေ့လို့မရနိုင်တာ

အချစ်ရာ

မင်းနဲ့ငါ

တစ်ချိန်မှာ

ပြန်ဆုံစည်းခွင့်ရှိရင်လေ...

(လာ့ လား လား လာ လာ လား လာ လာ လာ လား လာ)

ငါကမေ့လို့မရနိုင်တာ

အချစ်ရာ

မင်းနဲ့ငါ

တစ်ချိန်မှာ

ပြန်ဆုံစည်းခွင့်ရှိရင်လေ...

(လာ့ လား လာ လာ လာ လား လာ လာ လာ လား လာ)

လား

လာ့ လား လာ လာ....

လား

လာ လာ....

ဟာ