တစ်ရေးနိုး

မင်း

ကြည့်လိုက်ဦး

ယုံ

ကြည်တဲ့

ရထားလေးတစ်စင်း

ညဗျာ

ဖြတ်

ခုတ်

မောင်းဆဲ

ဘယ်

သူမှ

မသိလိုက်ရတဲ့

ဒဏ်ရာ

တွေ

ထမ်းပိုး

ရင်း

ငါ

ခုတ်မောင်း

ဆဲ

မင်းလည်း သိပါမလား

ရည်ရွယ်

ရာ

မင်းအနားသို့ တိတ်တ

ဆိတ်နဲ့

ခရီးဆက်လို့ လှမ်း

လာတဲ့သူ

တစ်ရေးနိုး ထကြည့်လိုက်ဦး ရင်ခွင်ရဲ့ တံခါးချပ်များလည်း

ကွဲအက် လှုပ်ရှားလို့ ဘယ်တော့မှ မသိလိုက်ရတဲ့

ရင်ခုန်သံစကားလေးတစ်ခွန်းဟာ ပျောက်ဆုံးလို့ ဟောင်းနွမ်းလို့သွား

ရှာဖွေနေ မင်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားလို့နေရင်း

တကယ်

မလွယ်တော့ဘူး

ငါ့မှာ ရှေ့

ဆက်တိုးဖို့

အခြေအနေမရှိဘူး

မလွယ်တော့ဘူးလို့

သိတတ်ခဲ့တာ

နောက်

ကျသွား

ပိုင်ဆိုင်ခွင့်တွေ

မလွယ်တော့ဘူး

ငါ့ကိုတား

ဆီးလိုက်ဖို့

လုံးဝ

မမိတော့ဘူး

ငါ့ဘဝနဲ့ ချစ်တတ်ခဲ့

အသက်ဆက်

ခွင့်မရတဲ့

ဘဝနဲ့ ချစ်

နေခဲ့/

ဘဝများနှင့် ချစ်နေမိခဲ့လို့

ငါ့ကို မင်းမမြင်နိုင်တော့ပါ သိနှင့်ပြီးသား

ငါသာ အရူးအမှူးချစ်ခဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့တောင် မေ့ခဲ့တာ

ငါ့ကျောပေါ် နင်းဖြတ်လျှောက်သွားချိန်များပဲ

ရင်မှာ လွမ်းဆွတ်ရင်းသာ အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားဆဲပဲ

ဝေးလွန်းသော/တကယ်ဝေးသော ရင်ခုန်ရာ အတိတ်တစ်ခုသို့

စွန့်လွှတ်ဖို့ ကြိုးစားလို့နေရင်းနဲ့ ရှုံးနေခဲ့ တကယ် (ကို)

မလွယ်တော့ဘူး မလွယ်တော့ဘူး Solo: Cho: V3. Cho: . . . မလွယ်တော့ဘူး