ရှိတဲ့ပိုက်ဆံ

အိတ်ထဲထည့်

အိမ်မှာနေရင်း

ပျင်းဖို့ကောင်းလို့

အပြင်ဘက်ထွက်

လူတွေစုံတဲ့

တီးဟောက်တစ်ခုဘက်

ခြေဦးလှည့်

ငါဟာ

သေသော်လည်းမထူး

နေမထူးပဲ

ကားလမ်းမဘက် ငါကူးပြီး ငါလိုလူတွေအများကြီးရှိတဲ့

ကမ္ဘာတစ်ခုဆီ ဆူညံဆူညံဆောင်းဘောက်ကြီးဘေး နေရာဦးပြီး

ဆန်ကုန်မြေလေးတစ်ယောက် ထပ်ပေါင်းသည်

လက်ဘက်ရည်ချိုပေါ့တစ်ခွက်

အကြမ်းအိုးတစ်အိုးထည့်

အထုတ်ကိုဒုက္ခပေးမယ်

ဘာညညာကလဲတစ်ပြဲ

အပျင်းပြေပါးစပ်ထဲခဲ

တစ်ဘက်ဝိုင်းက

မီးခြစ်ဆွဲ

ထုံးစံပတ်ဆက်ရင်းနဲ့

ဘောဂါထွတ်တို့ရဲ့

လောကကြီးကလုသွားပြီ

သူလိုငါလို

ပျင်းချည်းပဲမို့

ပျော်ကြသည်

ဒီအချိန်ဆို

တို့လမ်းမကြီးက

လူတအားစည်

မဒီတွေဖြတ်သွားသမျှ

ခေါ်ကြမည်

နောက်တစ်ယောက်က ထ ဇာတ်လမ်း စ အာဆင်နယ်

မန်ယူ သဘောကျရင်နဲ့

ထ ငြင်းကြ ဂျာနယ်တကာဖတ်သမျှ အားလုံးသွန်ဖြိုးချ

ဒါဟာ အရည်လည်းမရ အဖတ်လည်းမပါ

ခဏတာငြိမ်သွားတဲ့

ဒေါသခိုးတွေဝဲ

စိတ်ပြေသွားအောင်

လမ်းပေါ်မြင်ရာ

ဘုပြောခဲ့

အကြောင်းတရားသစ်

ပြောင်းလဲ

အားလုံးစိတ်ဖြေခဲ့

လက်ဘက်ရည်ခွက်တွေ

အေးပြီ

လေချဉ်ဘာလဲတက်

လောကကြီးက မှောင်သွားပြီ ဒီအချိန်ဆို တို့သွားမယ့်လမ်းက

တူတတ်သည် ဟိုလူ ဒီလူ မျက်စ ပစ်လို့ခေါ်ကြပြီ

ဒီယုန်မြင် ထွင်ထားတဲ့ ချုံကြားဆီ