မဆုံး

နိုင်လား

ဘဝ

တွေက

နှလုံးသားနန့် အပျံသင်ခါစအ

ရွယ်

ပုံပြင်ဟောင်းလေးတစ်ပုဒ်ရင်မှာရှိခဲ့

တယ်

လွယ်အိတ်တစ်လုံးပုခုံးထက်

မှာ

အပျော်ဆုံးကျောင်း

တက်

ချိန်

ငါတို့ကျောင်းသားဘဝ

အဖြူစင်ဆုံး

သစ္စာတရားနဲ့

အစောဆုံးအချစ်ရဲ့

အကြင်နာအိပ်မက်

တွေ

နောင်ပြန်မရတော့မယ့်

အကြင်နာလမ်းကလေး

တွေ

အတူလျှောက်ခဲ့ကြတယ်

လက်ဖဝါးနန့်ကို

ငါလေတွဲထားရင်း

နဲ့

ဒီအချိန်

ကျောင်းတော်ကြီးရဲ့အလယ်မှာ

စိန်ပန်းတွေလည်းပွင့်နေပြီကွာ

အချိန်စက်ဝိုင်းများက

ကုစားမစွမ်းနိုင်

ပါ

အလွမ်းရယ်မပြေဘူး

ကျောင်းသားဘဝ

ငါတို့ကျောင်းသားဘဝ

တစ်ခါက

ငါချစ်သူမဆိုင်သလို

သားတို့လောက

လမ်းများထဲမှာ

အချိန်စက်ဝိုင်းများက

ကုစားမစွမ်းနိုင်

ပါ

အလွမ်းရယ်မပြေဘူး ကျောင်းသားဘဝ