ရာသီပြောင်းချိန်မှာ

အဖော်ကွာလို့...

အပြင်ရော

အတွင်းရော ဥပဒင်...

မောင်တယောက်တည်းဘယ်လို

နေရှာမလဲ...

ကြင်နာသူလေး

စဉ်းစား

နေရင်

ရယ်သံ

တိတ်ဆိတ်လို့

သက်မဲ့တဲ့

ရက်တွေမှာ

ကိုယ်တယောက်စိတ်ဖြေ

သာပြီ

ရင်ခုန်သံ

တိုးတိုးလေး

ကြားရမယ့်ရက်တွေကို

ကိုယ်စောင့်ရကြိုး

နပ်ပြီ...

ရွှေလက်

တွဲတုန်းက

သူ့ဖဝါးနုနုရဲ့

အထိအတွေ့ကို

ပြန်အောက်မေ့မိတဲ့

အခါတိုင်း...

နေပူကြီးထဲမှာဒီဘဝလမ်းခရီးကို

လျှောက်လှမ်းဖို့ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားနဲ့အပြည်

ရွှေပါးပြင်အပ်တုန်းက

သူ့အနမ်းဖွဖွရဲ့

ညှိ့မှု

ပြန်အမှတ်ရမိတဲ့

အခါတိုင်း

ပျော်အောင်အိပ်မရတဲ့

ဒီညချမ်းခရီးကို

ဖြတ်သန်းဖို့ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားနဲ့အပြည်

....

နာနေ

ဖျားနေရင်

ဘယ်သူက

လာပြီးစောင့်ရှောက်ပေးမလဲဟင်

ဆင်ခြင်ပြီးနေပါ

မောင်ရယ်နော်

လူကြုံနဲ့စကားလေးပါးလာ

ရင်

အနေအထိုင်ဆင်းရဲလို့

စိတ်ညစ်တဲ့ရက်တွေမှာ

ကိုယ်တယောက်မွေ့လျော်

သာပြီ

သူကိုယ်တိုင်တယုတယနဲ့

ပြုစုမယ့်ရက်တွေကို

ကိုယ်စောင့်ရကြိုး

နပ်ပြီ...

ရွှေလက်တွဲတုန်းက

ချစ်ပြုံးလှလှနဲ့

မခိုတရို့လေးရင်ခွင်ကိုတိုးဝင်တာ

တွေ

အိပ်မက်တော့မဟုတ်ဘူးရယ်ဆိုတဲ့

အသိကလေးနဲ့

နှလုံးသားမှာ

ကြည်နူးမှုလေးကြွင်းကျန်နေ

ရွှေမျက်ရည်စို့တုန်းက

ပဝါစလေးနဲ့

တိုတိုကာ

ကြင်နာစွာချော့မြူတာတွေ

နောက်များလည်း

ရှိဦးမယ်

ဆိုတဲ့

အသိကလေးနဲ့ လွမ်းရက်မှာမျှော်လင့်ချက်ကလေး

အသက်ရှင်နေ...