ငါ

မယုံကြည် မင်းလေးစိမ်းကားသွားတဲ့ မျက်ဝန်း

ငါဟာ

အဆုံးသတ်မရတဲ့

ပေးဆပ်မှုတွေ တစ်သက်လုံးပေါ့

မယုံကြည်ထားလိုက်

တကယ်ပါ မင်းလေး လှမ်းကြည့်လိုက်ဦး/စမ်း

နာရီ(တွေ) အဆိပ်တက် အိပ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ညနက်တွေထဲ

ရင်မှာ ဟောင်းနွမ်းတော့မယ့် မင်းရဲ့အနမ်းတွေထားခဲ့ပြီး

ဘယ်မှာသုံးမလဲ ဘယ်ရောက်သွားခဲ့သလဲ မင်းတွေးကြည့်စမ်း

ငါဘယ်လိုရှင်းပြခွင့်ရဦးမလဲ

အေးစက်သွား(

အို)နင့်ရဲ့အပြုံးတွေ

ဟိုတုန်းက

အချိန်တွေပြန်ရချင်တယ်

(အချိန်တွေပြန်ရချင်တယ်)

အချိန်တွေ ပြန်တမ်းတလို့

အိပ်မက်တွေ

ကိုယ့်မှာ

ကြယ်စင်များက

ဖေးမ

(လရောင်မဲ့လို့ လွမ်းနေ) (အမှောင်နယ်ကြီးတိုင်း)

ညတွေ

မဆုံးနိုင်

ဒဏ်ရာတွေနဲ့

လွမ်းတေးညည်းလို့

ကိုယ်မှာ

ရင်ခုန်ရလွန်းလို့

ရူးမှာပဲ

လှောင်ရယ်သံများနဲ့

ဟိုအဝေးဆုံးမှာ ကိုယ့်တစ်ယောက်တည်း

ဘယ်လို အစားထိုးပြီးတော့ မေ့ဖို့ခက်တယ် အတိတ်များ (နဲ့)

ဒီပန်းချီကားလေး

အရောင်တွေဟောင်းခဲ့ စွန့်ပစ်လိုက်စမ်း

ငါဘယ်လိုရှင်းပြခွင့်ရဦးမလဲ

အေးစက်သွား(

အို)နင့်ရဲ့အပြုံးတွေ

ချိုမြိန်တဲ့နှုတ်ခမ်းလေးပဲ

လွမ်းနေလို့

(အိုး)

ကိုယ် ညနက်တွေတိုင်း မင်းအကြောင်းများ တွေးရင်း(နဲ့)

ရူးမတတ် လွမ်းမိတယ်